






Priester Valentinus
De oorsprong van Valentijnsdag gaat volgens de meeste
bronnen terug tot in de 3e eeuw na Christus.
In Rome leefde toen een priester genaamd Valentinus.
Hij stond bekend om de goede daden die hij deed voor zieken,
ouderen en armen. Valentinus genas de blinde pleegdochter
van Asterius, stadhouder van Rome.
Asterius was hem hier zo dankbaar voor dat hij zich bekeerde
tot het Christendom en direct alle christelijke gevangenen vrij liet.
Voor keizer Claudius II was dit genoeg reden om
14 februari 270 Valentinus te laten onthoofden.
Sommige bronnen zeggen dat Valentinus werd onthoofd
omdat hij in het geheim jonge stellen liet trouwen,
iets dat de keizer streng had verboden.
Later werd Valentinus heilig verklaard door de kerk en
14 februari werd een feestdag.
Met name in Engeland werd het feest veel gevierd.
Het was in die tijd niet gewoonlijk om openlijk je
liefde aan iemand te uiten, maar op 14 februari werd hierop
een uitzondering gemaakt.
Iedereen kon dan zijn geliefde ongestraft verrassen met een cadeau of brief.




vanaf het moment dat ik je zag was ik verkocht.
we kennen elkaar nog maar net,
en het voelt zo ontzettend goed...
ik ben niet langer bang voor liefde,
hevig verliefd.
jij geeft liefde een diepere betekenis.
wat je doet maakt niet uit.
jouw lach laat mij lachen,
je blik laat mij stralen.
je bent speciaal,
laat dat duidelijk zijn.
mijn hart verover je niet zomaar...
het gevoel dat je me geeft is onbeschrijfelijk,
bijna onwerkelijk.
ik word gek van mezelf.
mijn onzekerheid verdwijnt als je bij me bent.
ik word gek als je bij me bent,
en als je er niet bent, gek van het gemis.
ik wil dat je bij me bent als ik wakker word,
als ook bij het slapen gaan...
gewoon heel veel en lang bij elkaar zijn.
elkaar in slaap knuffelen,
voordat ik in die vredige droom,
over de oceaan van liefde vaar.
Mike du Pree.


